ค น นั้ น 's

..เราเหนื่อยอ่ะ ไม่อยากทำงาน(กิจกรรม)ที่คณะ..

ทั้งๆที่งานจุฬาวิชาการเ ป็นงานยักษ์ของจุฬาที่จัดแบบ3ปีมีครั้ง

ทุกคณะ ทุกสาขา ร่วมมือร่วมใ จกันเนรมิตงานวิชาการครั้งนี้ให้ยิ่งใหญ่

เ ป็นหน้าเป็นตาของมหาวิทยาลัย

ทุกคนกำลังขะมักเขม้นเตรียมมหกรรมที่กำลังจะมาถึงในไม่กี่วันนี้

เ รากลับปฎิเสธขอไม่ทำงานนี้ และตัดสินใจกลับบ้านต่างจังหวัดในช่วงวันหยุดยาว

เ ดิมทีเรามีตำหน่งคุมทำงานโครงหนึ่งในคณะ 

แ ต่อยู่ๆเราก็รู้สึกเบื่อ ไม่อยากทำขึ้นมาซะงั้น

ไ ม่ว่ากี่งานๆที่ผ่านมา เราก็ได้แต่งานแบบเดิมๆ ชิ้นเดิม แบบเดิม แค่เปลี่ยนหัวเรื่องเท่านั้น 

กอปรกับ เราคิดว่าเรามีงานอื่นๆอีก ที่เราให้น้ำหนักกับมันมากกว่างานนี้

เลยบอกขอออกจากตำแหน่งนั้นมา แล้วไม่ได้้เข้าไปยุ่งกับงานนั้นอีก...

เ พื่อนๆที่เคยคิดว่าสนิทกันก็เริ่มรู้สึกห่างๆกันไปเพระาไม่ได้อยู่ทำงานด้วยกัน

ใ นสายตาเพื่อนๆที่ทำงานด้วยกันมาตลอด

เ ค้าคงมองว่าเราเห็นแก่ตัวมากเลยที่เราละงานใหญ่นี้มา

...ด้วยเ หตุผลส่วนตัว

จากการเ ป็นคนที่ไม่ว่างานอะไรก็จะเห็นหน้าเราตลอดทุกงาน

กลายเ ป็นตรงกันข้าม

เราเชื่อว่าทุกคนต้องมีเหตุผลส่วนตัวกันทั้งนั้น

เ ราสามารถให้น้ำหนักว่าสิ่งไหนสำคัญกับเราได้

และเราเลือกได้ที่จะตัดสินใจทำ หรือไม่ทำอะไรมิใช่หรือ...

...ด้วยคำว่า เ หตุผลส่วนตัว...ของเราเอง

เ ราคิดว่าเพื่อนๆบางคนก็ไม่เข้าใจเราหรอก

แ ต่ก็ย่อมมีบางคนที่เข้าใจ แม้เราจะไม่ไ ด้พูดอะไรสักคำเดียว..คนที่เข้าใจ

ใ ครจะว่ายังไง จะพูดยังไง จะคิดยังไง แต่เราก็เชื่อในเหตุของตัวเราเอง

เราเชื่อว่าทุกคนคงมีอารมณ์แบบที่ อยู่ดีๆก็นึกอยากทำ อยากมี อยากได้อะไรบางอย่างขึ้นมาเฉยๆบ้าง

บางครั้ง..อยู่ดีๆเ ราก็อยากกินโน่นกินนี่ อยู่ดีๆก็อยากออกไปเดินไปวิ่ง..แบบไม่มีเหตุผล

เ มื่อคืนนี้เราก็อาการเดียวกันนี้เลย อยู่ดีๆเราก็อยากมีกล้องเป็นของตัวเอง++

ทั้งๆที่ร้อยวันพันปี ไ ม่เคยมีัวันไหนเราคิดอยากมีกล้อง --- กล้องของเราเอง 

แ ล้วน้องคนนึงที่สนิทกันก็แนะนำว่าให้ลองเล่นเจ้ากล้องlomoดู

ด้วยจุดประสงค์ว่า ถ่ายรูปแ นวๆ อาร์ตๆ ไปวันๆ เ น้นที่ความคิดสร้างสรรค์ไป

ไ ม่ยึดติด ไม่มีหลักการ และกฏที่สำคัญคือถ่ายไปเหอะ ไม่ต้องคิดหรอก

ใ นฐานะมือสมัครเล่นที่เพิ่งรู้จักกับlomo -- น่าสนใจมากเลยย

กล้องlomo ถือเป็นกล้องโบราณที่นิยมมาเล่นกันตอนที่เราไม่โบราณ

 ราคาไม่ถือว่าแพงมาก

เป็นกล้องที่มีสเน่ห์ในตัวเองไม่ซ้ำใคร เหมือนกล้องของเล่น^^

ลูกเล่นหลากหลาย ทั้งแฟรชสี ฟิชอาย ถ่ายภาพซ้อน พาโนลาม่า...

ภาพจะออกมาครีเอทได้ขนาดไหนก็ขึ้นอยู่กับความคิดสร้างสรรกะฝีมือ

ขอบคุณข้อมูลเกี่ยวกะlomography ที่lomothai.com

แล้วเราก็กลายเป็นสาวกของlomographyไปโดยปริยาย 

และแล้วก็ตัดสินใจกลับมาทำบล๊อกอีกจนได้

หลังจากเ คยคิดไปคิดมาว่าทำบล๊อกไปทำไม

ครึ่่งนึงก็คิดว่า สนุกดี ได้เขียน ได้เล่า ได้ระบายเรื่องที่อยากเขียน

ส่วนที่เ หลือกับบอกว่า ขี้เกียจจัง ไม่รู้จาทำอะไรดีแฮะ ไม่รุ้จาเขียนให้ใครดู

เ วลาจะทำอะไ รก็อยากทำให้มันออกมาดี

อืมม เปนไงล่ะ... มาทำอีกจนได้หลังห่างหายมานานปี

ตกลงใ จ จะเขียนเอง อ่านเอง แต่ถ้ามีคนมาร่วมอ่านด้วย..ก็ยินดี 

edit @ 23 Nov 2008 13:58:05 by warizara